ماه هم آمده بود نزدیك زمین

دورغكی نور پاشید ...

اون بیرون داره باد میاد ،

اون بیرون شلوغ ِ ، خیلی شلوغ ؛

اینجا یه دختره هست كه خیلی خسته ست ؛

وقتی كه زندگی من هیچ چیز نبود ،

بگذار ساده بگویم

دلم هوایی شده ...

من هنوز زنده ام

هوم !

تو هم اصلا روحت خبر دار نشه كه چقدر ...

نمی دانم چه حالت است

حالتی میان بودن و نبودن ، خواستن و نخواستن ، ماندن و رفتن

حیرتی میان حمله و گریز، سردگمی میان  من و زمان

گویا زمان مرا بلعیده است .

حسی غریبست .

فریاد یا سکوت؟

نه !!گریزی نیست از فوران گداخته ها ی آتشفشان این دل بی سامان

هم سکوت، فتوای گریز.

استخوان در گلو

به خیالم زنجیر علایق را گسستم

اما ندانستم هر چه از خود بگذرم  ریشه هایم در خاک بیشتر می شود

های زمین

اگر از آن توام چرا مرا می رانی ؟

و اگر به تو تعلق ندارم پس چرا مرا رهای نمی کنی ؟

چه برزخی است میان من و زمین و آسمان و زمان

کجاست همرهی که خیمه از این خاک برکنم؟

با تو ام !

 تو مرا می فهمی ؟ یا مرا محکوم می کنی به سرنوشت؟

به کجا می کشیم ؟

دیگر تابی نمانده است . رحم کن

اصلا مرا چه به افلاک ؟ راست می گویی!

منی که در معادلات روزمره ام گره خورده ام به دنبال جایگاه خود در هستی می گردم ! ه ه ه

آخر مرا چه به این حرفها !

زین پس به آفتاب می گویم بلند به همه سلام کند

به گنجشها می گویم مترسکها را از خاک در بیاورند و با آسمان آشنا کنند.

دریا می شوم

آری . دریا می شوم . دریا

بخارم آسمان می گردد به زیرم هم زمین، باشد

حال هم از آن زمینم هم از آن آسمان

آری جاری می شوم

آب ازآب تکان نخورد

نه دیدی و نه دیده شدی

رفت و گذشت بی نگاهی که بوی مهربانی دهد

قافل از اینکه همن نزدیکی ها از آب آبی تر است دلی که می میرد برای لحن مهربان او

لحنی شبیه مریمی های پر پر

امشب هم مثل همیشست

آره باز سر میزند تنهایی

آره از دوباره می آید دلتگی

با ندیدنش چه می کنی

هراسی ندارم

باهاش رفیقم این روزها

تقدیم به او ...............

با یه شکلات شروع شد

من یه شکلات گذاشتم تو دستش

اونم یه شکلات گذاشت تو دست من

من بچه بودم

اونم بچه بود

سرم رو بالا کردم

سرش رو بالا

دید که منو میشناسه

خندیدم

گفت دوستیم

گفتم دوست دوست

گفت تا کجا؟؟؟

گفتم دوستی که تا نداره

گفت تا مرگ

خندیدم و گفتم

من که گفتم تا نداره

گفت باشه تاپس از مرگ

گفتم نه نه نه نه تا نداره

گفت قبول تا اونجا که همه دویاره زنده میشن یعنی زندگی پس از مرگ

بازم باهم دوستیم تا بهشت  تا جهنم تا هرجا که باشه منو تو باهم  دوستیم

خندیدم و گفتم توبراش  تا هرجا که دلت می خواد یه تا بذار

اصلا یه تا بکش از سر این دنیا تا اون دنیا

اما من اصلا براش تا نمی ذارم

نگام کرد  نگاش کردم    باور نمی کرد

می دونستم اون می خواست حتما دوستی ما تا داشته باشه دوستی بدون تا رو نمی فهمید

گفت بیا بره دوستیمون یه نشونه بذاریم

گفتم باشه تو بذار

گفت شکلات

هریار که همدیگرو میبینیم یه شکلات ماله تو یکی ماله من

باشه ؟

گفتم باشه

هرباریه شکلات می ذاشتم تو دستش اونم یه شکلات می ذاشت تو دست من

باز همدیگرو نگاه می کردیم  یعنی که دوستیم

دوست دوست

من تندی شکلاتم رو باز می کردم میذاشتم تو دهنم و تندو تند می مکیدم

می گفت شکمو تو دوست شکمو منی

و شکلاتش رو می ذاشت تو یه صندوقچه کوچولوی قشنگ

می گفتم بوخورش

می گفت تموم می شه می خوام تموم نشه

برای همیشه بمونه

صندوقش پر از شکلات شده بود

هیچ کدومش رو نمیخورد

من همشو خورده بودم

گفتم اگه یه روز شکلاتاتو مورچه ها بخورن یا کرما اون وقت چی کار می کنی ؟

می گفت مواظبشون هستم

می گفت می خوام نگهشون دارم تا موقعی که با هم دوست هستیم

و من شکلاتم رو می ذاشتم تو دهنم و می گفتم نه  نه  نه   تا   نه

دوستی که تا نداره

یک سال دو سال چهار سال هفت سال ده سال

بیست سال شده

اون بزرگ شده منم بزرگ شدم

من همه شکلاتامو خوردم

اون همه شکلاتاشو نگه داشته

اون آمده امشب که خدا حافظی کنه

می خواد بره ،بره اون دور دورا

می گه می رم اما زود بر می گردم

من که می دونم می ره ولی بر نمیگرده

یادش رفت شکلات به من بده

من که یادم نرفته

یه شکلات گذاشتم کف دستش

گفتم این بره خوردنه

یه شکلاتم گذاشتم کف اون دستش

 اینم آخرین شکلات اوسه صندوق کوچیکت

یادش رفته بود صندوقی داره واسه شکلاتاش

هردو تا رو خورد

خندیدم 

می دونستم دوستی من تا نداره

می دونستم دوستی اون تا داره مثل همیشه

خوب شد همه شکلاتامو خوردم

اما اون هیچ کدومشو نخورده

حالا با یه صندوق پر از شکلاتای نخورده چه کار  می کنه

دلم گرفته
 دلم عجیب گرفته است
 و هیچ چیز

نه این دقایق خوشبو که روی شاخه نارنج می شود خاموش
 نه این صداقت حرفی که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست
نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف
نمی رهاند
 و فکر میکنم
 که این ترنم موزون حزن تا به ابد
شنیده خواهد شد

دوستان سلام

من مدتی بود که نوشتن رو کنار گذاشته بودم و دیگه نمی خواستم تو این وب لاگ چیزی بنویسم

اما خاطرات خوبی که برام داشته رو نمی تونم فراموش کنم

تصمیم گرفتم  دوباره بنویسم

به زودی با مطالب جدید میام پیشتون

پس تا بعد .......

NEGAHE   TAZE-

همه ی عمر دیر میفهمیم..تو لحظه ها و دقیقه های اخر....وقتی عمر همه چیز داره تموم میشه.

 مثل وقت هایی که ...

 زندگی تو لحظه های از دست دادن شیرین میشه

یه لحظه افتاب تو هوای سرد غنیمت میشه

خدا تو موقع سختیها تنها پناهت میشه

یه قطره نور توی دریای تاریکی واست همه ی دنیا میشه

یه عزیز وقتی که از دست رفت برات همه کس میشه

پاییز وقتی که تموم شد  به نظرت قشنگ و قشنگ تر میشه

   نگاه كن پاییز به نفس نفس افتاده

هیچ کس مطمئن نیست که فردا رومی بینه یا نه....

امروز تمام چیزها و آدمهای دور و برت رو خوب ببین...

زندگی خیلی طولانی نیست

دوباره پاییز آمده و هنوز از راه نرسیده ، نفسهای عاشقانه ام را به شماره انداخته .

زندگی را باید با تو آغاز نمود

شعر احساس صمیمیت را هر كجا باشد باید با تو آغاز نمود

شاید آن لحظه دیدار نخست راز خشبختی بود

راز خشبختی  من

در نگاه تو دریغ راز تلخی است كه من می دانم

ای صمیمانه ترین وا‍ژه عشق ، شعر غمگین مرا باور كن

دعوت دست مرا پاسخ باش

من پس از آن همه عمر در گذر گاه بهار عاشقانه

خواندم دوستت می دارم

آه اگر قلب تو باور نكند عشق مرا دل من خواهد مرد

پس از آن من عزادار دل مرده خویش خواهم بود

ای پاك ترین سوره عشق

آه ای تو ای بپذیر عشق مرا

تو را گم كرده ام امروز

و حا لا لحظه های من

 گرفتاری سكوتی سرد و سنگینند

و چشمانم

 كه تا دیروز به عشقت می درخشیدند

 نمی دانی چه  غمگینند

چراغ روشن شب بود

برایم چشمهای تو

نمی دانم چه خواهد شد

پر از دلشوره ام

بی تاب و دلگیرم

كجا ماندی كه من بی تو ، هزاران بار

 در هر لحظه می میرم ...

این دیوار

اگر آوار بشود تو از كنارش می گذری ؟؟

******

این درخت

اگر حرف بزند

تو به حرفهایش گوش می دهی؟

*****

این جاده

اگر راه را به تو نشان دهد آیا با او همراه می شوی ؟

نه دروغ است

تو عاقل تر از این حرفها هستی

كه به من دیوانه گوش بدهی